Slom “Lake Konjice” u Bernu (VIDEO)

Nikada u istoriji svetskih prvenstava nije bilo toliko izrazitog favorita kao što je to bio slučaj na šampionatu održanom u Švajarskoj 1954. godine. Mađarska “Laka Konjica” predvođena Ferencom Puškašom bila je toliko dominantna da su se šanse da ne osvoje prvenstvo merile u promilima. Bio je to tim koji pune četiri godine nije znao za poraz, ekipa koja je 1953. do nogu potukla Englesku u Londonu, fantastični skup fudbalskih virtuoza koji je punio mreže svim rivalima i ulivao strahopoštovanje gde god se pojavi. Mnogi kažu da je to bila najbolja reprezentacija koju je svet ikada video. Ali, u finalu u Bernu, 04. jula 1954. dogodio se fudbalski zemljotres. Na današnji dan, pre 62 godine, odigrano je nezaboravno finale petog po redu svetskog prvenstva: Nemačka – Mađarska 3:2!

“Laka konjica” galopirala je svetskim fudbalom pune četiri godine. Za čudesne Mađare šira fudbalska javnost čula je 1952. godine kada su  na OI u Helsinkiju osvojili zlatnu medalju pobedivši u finalu Jugoslaviju 2:0. Sjajne igre nisu promakle Englezima koji su sebe nadmeno smatrali najboljom ekipom na svetu i želeli su to i da dokažu. Usledio je poziv za prijateljski meč u kojem će se i definitivno razrešiti dilema ko je najbolji tim na svetu. Na stadionu Vembli, 25. novembra 1953. godine, pred sto hiljada gledalaca “Laka Konjica” održala je čas fudbala ekipi sa Ostrva. Briljirali su Puškaš i Hidekuti koji su postigli pet od ukupno šest golova, za konačan rezultat 6:3. Priliku za revanš Englezi su dobili naredne godine, ali bolje i da nisu. Na Nep stadionu, u Budimpešti, preživeli su pravu katastrofu izgubivši 7:1. Prestiž engleskog fudbala bio je definitivno sahranjen.

Mađarska se ustoličila kao vodeća fudbalska sila pobedom nad Engleskom, a svetsko prvenstvo u Švajcarskoj trebalo je samo formalno da označi novi poredak, jer je titula već unapred upisana “Lakoj Konjici”. Počeli su furiozno. Na prve dve utakmice u grupi Mađari su postigli čak 17 golova, pobedivši Južnu Koreju 9:0 i Nemačku 8:3. Međutim, u utakmici protiv Nemačke povredio se Puškaš što je kasnije možda uticalo na konačan ishod finalnog meča, jer uprkos naporima lekarskog tima nije uspeo u potpunosti da se oporavi. U četvrtfinalu Mađari su savladali Brazil, ali meč će više biti upamćen zbog opšte tuče koja je izbila nakon utakmice. Glavni akter bio je Puškaš koji je udario flašom po licu jednog brazilskog fudbalera. Put do finala vodio je preko Urugvaja do tada neporaženog tima na svetskim prvenstvima. Posle velike borbe “Laka Konjica” je, napokon, slomila otpor žilavih Urusa tek u produžecima. Trener Mađara izjavio je posle meča da je to bio najbolji tim protiv kojeg su ikada igrali.

Iako je 04. jula u Bernu padala kiša, 60.000 gledalaca strpljivo je čekalo da vidi finalni obračun između Mađarske i Nemačke. Oporavljeni Puškaš ponovo je predvodio svoj tim, dok je na čelu Nemačke bio nezamenljivi kapiten Fric Valter. Posle svega osam minuta igre “Laka Konjica” je, golovima Puškaša i Cibora, vodila sa 2:0. Činilo se tada da će Mađarska odigrati slavljenički čardaš na stadionu Vankdorf. Međutim, slavlje nije dugo potrajalo jer je samo minut kasnije Nemačka smanjila na 2:1, da bi već u 18. minutu Ran doneo izjednačenje. Od naizgled već rešene utakmice za svega desetak minuta sve je ponovo postalo neizvesno. Od tog trenutka vodila se bespoštedna borba po vodom nakvašenom terenu. “Laka Konjica” je jurišala, ali sjajna Nemačka odbrana uspela je da odbije sve napade. Mađari su postajali sve nervozniji i nesigurniji a potpuni šok usledio je u 84. minutu kada je Helmut Ran smestio loptu u mrežu. U paničnom grču Mađari su sve karte bacili na napad, uspeli su da preko Puškaša dođu do izjednačenja ali je gol poništen zbog ofsajda. Mnogi kažu nepravedno.

Tim koji je tu istu Nemačku pobedio u grupi 8:3 ostao je bez “Zlatne Boginje”. Tim kakav Mađarska više nikad neće imati, umesto krunisanja doživeo je sudbinu da se smatra najboljom ekipom koja nije uspela da osvoji Mundijal. Slom koji je “Laka Konjica” doživela u Bernu ostaće upisan kao jedna od najvećih senzacija u fudbalu i pamtiće se više nego da su uradili ono što su svi od njih očekivali. Verujemo da Mađarima to i nije velika uteha.